Aslında, doğaçlama ve yazılı müzik benim için aynı anlama geliyor. Bu nedenle, doğaçlama yaparken müziğin yazılıymış gibi duyulmasını sağlamaya çalışıyorum; yazılı müzik çalarken ise doğaçlama gibi duyulmasını… Elimdeki materyal aracılığıyla, onu o an veya o zaman diliminde nasıl algılıyor ve hissediyorsam, kendimi ifade etmeye çalışıyorum. Bu anlamda, çalgının bedenimin bir uzantısı haline gelmesi benim için bir hedefe dönüşüyor. Bazen o bağlantıyı tam anlamıyla kuramadığımız, hissedemediğimiz anlar olur ama bu da, kişinin kendisinden ya da çevresinden yabancılaşmasının bir ifadesine dönüşebilir. Farklı ifade biçimlerine kulak vermek ve farklı meselelere dikkat kesilmek, insanı başkalarını anlamaya açık hale getirir ve onun bir parçası olmanın yolunu açar.